Reiken naar de toekomst

Corona. Ik word er verdrietig van om mensen om mij heen, zoals mijn oma die alleen woont, steeds eenzamer te zien worden omdat bijna niets meer kan. Je kan geen leuke uitstapjes meer maken, niet zomaar even op bezoek en het ergste: die anderhalve meter. Ik wilde een manier vinden om mensen ietsje makkelijker door deze tijd heen te laten komen.
Hierdoor heb ik bedacht om een beeldje te maken. Een beeldje waarbij als iemand er naar kijkt er een gevoel van hoop op komt. Maar ja wat voor een beeld dan. Handen staan voor mij centraal als een teken van hoop. Dus mijn idee was om een beeld te maken van twee reikende handen. Handen die reiken naar de toekomst. De toekomst waar alles beter zal zijn. De kleuren van de mozaïk steentjes staan voor de natuur. Aarde tinten. Omdat ik mijn hoop en rust uit de natuur haal.